Στοιχεία επικοινωνίας Ιατρικού Συλλόγου Ξάνθης

  

Απάντηση Νομικού Συμβούλου Χάρη Πολίτη στην ερώτηση που έθεσε ο Ιατρικός Σύλλογος Δράμας!

ΧΑΡΗΣ Τ. ΠΟΛΙΤΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΣΕ Α.Π., Σ.τ.Ε., Δρ. ΙΑΤΡΙΚΗΣ Ε.Κ.Π.Α.

ΕΠΙΣΚ. ΚΑΘ. ΙΑΤΡ. ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΥΡ. ΠΑΝ. ΚΥΠΡΟΥ

ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ 15, 15451 Ν. ΨΥΧΙΚΟ, ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ.:(210) 6756732,FAX:(210) 6729207,e-mail:chpolitis@gmail.com

                            

                 

Αθήνα, 19.10.2012

Προς

Κύριο Μιχάλη Βλασταράκο

Πρόεδρο Π.Ι.Σ.

Πλουτάρχου 3

10675 Αθήνα

 

Μέλη Δ.Σ. Π.Ι.Σ.

ΓΝΜΔ  1176/19.10.2012 ΣΧΕΤ. Το με αρ. πρωτ. 2101/16.10.2012 έγγραφο Π.Ι.Σ.Το με αρ. πρωτ. 407/5.10.2012 έγγραφο Ιατρικού Συλλόγου Δράμας (2093/16.10.2012 οικ.) Το με αρ. πρωτ. 403/4.10.2012 έγγραφο Ιατρικού Συλλόγου Δράμας

 

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ

Ο Ιατρικός Σύλλογος Δράμας, με το με αρ. πρωτ. 407/5.10.2012 έγγραφο που υπογράφεται από τον Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Δράμας κ. Γιώργο Γεωργιάδη και τον Γενικό Γραμματέα Γιώργο Ιντζέ στέλνει το παρακάτω έγγραφο. Επ' ευκαιρία της αίτησης του Ιατρού Τούμπανου Δημητρίου Καρδιολόγου, μέλους του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης που επιθυμεί να έχει Ιατρείο στα όρια του Συλλόγου μας θα παρακαλούσαμε (μετά την ψήφιση του νόμου περί απελευθερώσεως του Ιατρικού επαγγέλματος στις αρχές του έτους) να μας απαντήσει ο νομικός σύμβουλος του Π.Ι.Σ. στα κάτωθι ερωτήματα:

1)            Αν μπορεί ένας Ιατρός να έχει ταυτόχρονα ιδιωτικό Ιατρείο σε δύο διαφορετικούς Συλλόγους.

2)            Σε περίπτωση που δύναται ποιο Πειθαρχικό Συμβούλιο είναι αρμόδιο να επιληφθεί παραπτωμάτων του Ιατρού (Μόνο εκείνο στο οποίο είναι εγγεγραμμένος ή εκείνο όπου διαπράττεται το παράπτωμα;)

3)            Αν μπορεί ένας Ιατρός του ιδίου Συλλόγου να έχει ταυτόχρονα δυο Ιατρεία στα όρια του ιδίου Συλλόγου.(π.χ. ένα στην Δράμα και ένα σε μια κωμόπολη του Νομού Δράμας).

4)            Αν μπορεί ένας Ιατρός να έχει περισσότερα του ενός Ιατρεία σε άνω των δύο διαφορετικών Συλλόγων.

5)            Εάν συντρέχουν τα ανωτέρω ερωτήματα παράκληση να κινηθεί η διαδικασία να θεσμοθετηθεί ώστε να είναι υποχρεωτικά εγγεγραμμένος ο Ιατρός στον μικρότερο Σύλλογο, διότι διαφορετικά κινδυνεύουν οι μικροί Σύλλογοι να κλείσουν.

6)            Παράκληση να απαντήσει ο νομικός Σύμβουλος του Π.Ι.Σ. στο ερώτημα, εάν δύνανται οι έχοντες την ειδικότητα της Γενικής Ιατρικής να υπογράφουν:

α) σχετικά μ' αυτούς που θέλουν να βγάλουν δίπλωμα οδήγησης (μέχρι σήμερα υπογράφουν).

β) σ' αυτούς που επιθυμούν οπλοκατοχή (π.χ. κυνηγοί κ.τ.λ.). Εδώ στην Δράμα μας ζητά η αστυνομία να γνωματεύσουμε ότι δύνανται.

γ) να αλλάζουν θεραπεία ειδικών Ιατρών (π.χ. ψυχιάτρων-Νευρολόγων-Καρδιολόγων κ.τ.λ.).

Αναφέρουμε συγκεκριμένο παράδειγμα: Σε συνταγή καρδιοπαθούς ασθενούς, μετά την νοσηλεία. Γεν. Ιατρός άλλαξε σε κωμόπολη τα δυο από τα τρία φάρμακα που χορήγησε ο ειδικός Καρδιολόγος του Νοσοκομείου. (Ο οποίος ειδ. Καρδιολόγος τραβούσε τα μαλλιά του όταν το αντιλήφθηκε μετά ένα μήνα).

Παρακαλούμε, αν είναι δυνατόν, βάσει της νομολογίας να καθορισθούν τα όρια μέσα στα οποία δύνανται να συνταγογραφούν οι Ιατροί της ειδικότητος της Γεν. Ιατρικής και μετά από ποιο σημείο επεμβαίνει ή δεν επεμβαίνει ο Ιατρικός Σύλλογος με το Διοικητικό και το Πειθαρχικό του Συμβούλιο.

Παράκληση για την όσο το δυνατόν ταχύτερη απάντηση σας στα ανωτέρω ερωτήματα.. Ας σημειωθεί ότι το ερώτημα του γιατρού ειδικού καρδιολόγου κ. Θα ήθελα να ενημερωθώ αν δύναμαι να ασκήσω την ειδικότητα της καρδιολογίας στο νομό Δράμας σε 2 διαφορετικούς χώρους (2 διαφορετικά ιατρεία) π.χ. ένα στην πόλη της Δράμας και ένα 2ο σε κάποιο χωριό. Σύμφωνα με τον πρόσφατο (Μάρτιο, 2012) νομοσχέδιο για την απελευθέρωση του ιατρικού επαγγέλματος. Είτε σαν μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Δράμας είτε σαν μέλος κάποιου άλλου ιατρικού συλλόγου όπως της Θεσσαλονίκης στον οποίο ανήκω σήμερα.

Η απάντηση στα ερωτήματα.

1.Αν μπορεί ένας Ιατρός να έχει ταυτόχρονα ιδιωτικό Ιατρείο σε δύο διαφορετικούς Συλλόγους.

Σύμφωνα με άρθρο 3 Β.Δ. 11.10 /7.11.1957 ΦΕΚ Β 11.10 /7.11.1957

«1. Μέλη του Ι.Σ. είναι υποχρεωτικώς πάντες οι εν τη περιφερεία αυτού επαγγελματικώς εγκατεστημένοι ιατροί και καθ' οιονδήποτε τρόπον ασκούντες το επάγγελμα κατά την έννοιαν του άρθρ. 1 του Α.Ν. 1565/1939.

2. Μόνιμοι πολιτικοί και στρατιωτικοί υπάλληλοι ιατροί της Κρατικής Διοικήσεως εις ούς απαγορεύεται διά Νόμου η ιδιωτική άσκησις του επαγγέλματος, δύνανται να είναι μέλη του οικείου Ιατρικού Συλλόγου, δεν δύνανται όμως να εκλέγωνται  μέλη της Διοικήσεως ή των Πειθαρχικών Συμβουλίων.

3. Ουδείς ιατρός δύναται να είναι συγχρόνως μέλος δύο ιατρικών Συλλόγων». (Βλ. και άρθρα 2 και 3 Ν. 3919/2011).

Σύμφωνα με άρθρο 1 Ν. 3919/2011 ΦΕΚ Α΄ 32/02.03.2011 «Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας, κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων». «Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας

 1. Για την πρόσβαση σε επαγγέλματα και την άσκηση τους ισχύει η αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας (άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος).

 2. Οι διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας που αφορούν στην πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων επιβάλλεται να ερμηνεύονται σε αρμονία προς την αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας και της προστασίας του ανταγωνισμού.

Ας σημειωθεί ότι ο νομοθέτης επέμεινε, επειδή ειδικότερες διατάξεις μπορεί να υπερτερούσαν ως ειδικότερες έναντι του Ν. 3919/2012, και όρισε με ρητή διάταξη ότι «β. Διατάξεις νόμων, κανονιστικές πράξεις και ερμηνευτικές εγκύκλιοι που αντιβαίνουν στα προβλεπόμενα στα άρθρα 2 και 3 του νόμου αυτού καταργούνται».

Σύμφωνα με άρθρο 2 Ν. 3919/2012 ορίζονται τα εξής. «Κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων.

 1. Οι προβλεπόμενοι στην ισχύουσα νομοθεσία περιορισμοί που αφορούν στην πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων, πέραν εκείνων των επαγγελμάτων για τα οποία διαλαμβάνεται ρύθμιση στο κεφάλαιο Β` του παρόντος, καταργούνται μετά την πάροδο τεσσάρων (4) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος.

2. Ως περιορισμοί, κατά την έννοια της προηγούμενης παραγράφου, νοούνται οι εξής:

 α) Η ύπαρξη, δυνάμει προβλέψεως νόμου, περιορισμένου αριθμού προσώπων τα οποία δικαιούνται να ασκήσουν το επάγγελμα σε όλη την επικράτεια ή σε ορισμένο γεωγραφικό διαμέρισμα, είτε ο αριθμός αυτός ορίζεται ευθέως είτε προσδιορίζεται εμμέσως βάσει πληθυσμιακών ή άλλων κριτηρίων και χορήγηση διοικητικής αδείας για την άσκηση του επαγγέλματος μόνο προς συμπλήρωση του αριθμού τούτου.

 β) Η εξάρτηση της χορηγήσεως διοικητικής αδείας για την άσκηση επαγγέλματος από την εκτίμηση της διοικητικής αρχής ως προς την ύπαρξη πραγματικής ανάγκης προς τούτο, που θεωρείται συντρέχουσα όταν η προσφορά υπηρεσιών εκ μέρους των προσώπων που έχουν ήδη αδειοδοτηθεί για την άσκηση του επαγγέλματος δεν είναι ικανοποιητική για το κοινωνικό σύνολο, είτε καθ` όλη την επικράτεια είτε σε ορισμένο γεωγραφικό διαμέρισμα, εν όψει αφ` ενός του αριθμού των προσώπων που ασκούν το επάγγελμα και αφ` ετέρου των προς ικανοποίηση αναγκών του κοινωνικού συνόλου, ως αποδέκτη των υπηρεσιών αυτών.

 γ) Η απαγόρευση για ένα πρόσωπο της ασκήσεως επαγγέλματος έξω από ορισμένο γεωγραφικό διαμέρισμα, εντός του οποίου και μόνο είναι αυτή επιτρεπτή.

 δ) Η επιβολή της υπάρξεως ελάχιστων αποστάσεων μεταξύ των εγκαταστάσεων προσώπων που ασκούν το επάγγελμα.

 ε) Η απαγόρευση για ένα πρόσωπο της δημιουργίας περισσότερων εγκαταστάσεων ή επαγγελματικής δραστηριοποιήσεως σε περισσότερες εγκαταστάσεις, σε ένα ή περισσότερα γεωγραφικά διαμερίσματα.

 στ) Η πρόβλεψη αποκλειστικής δυνατότητας ή απαγόρευσης διάθεσης είδους αγαθών από ορισμένη κατηγορία επαγγελματικών εγκαταστάσεων.

 ζ) Η επιβολή της ασκήσεως επαγγέλματος ή η απαγόρευση της ασκήσεως του υπό ορισμένη ή ορισμένες εταιρικές μορφές ή ο αποκλεισμός της ασκήσεως του υπό εταιρική μορφή, επιτρεπομένης μόνο της ατομικής ασκήσεως αυτού.

 η) Η επιβολή περιορισμών σχετιζομένων με τη συμμετοχή στη σύνθεση του μετοχικού ή εταιρικού κεφαλαίου, συναπτομένων προς την ύπαρξη ή την έλλειψη ορισμένης επαγγελματικής ιδιότητας.

 θ) Η επιβολή υποχρεωτικών κατώτατων τιμών ή αμοιβών για τη διάθεση αγαθών ή την προσφορά υπηρεσιών είτε αυτές ορίζονται ευθέως είτε προσδιορίζονται εμμέσως με την εφαρμογή συντελεστή κέρδους ή με άλλο ποσοστιαίο υπολογισμό.

 ι) Η επιβολή υποχρέωσης στον ασκούντα το επάγγελμα να προσφέρει μαζί με τη δική του υπηρεσία, άλλες συγκεκριμένες υπηρεσίες.

 3. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου εντός τεσσάρων (4) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, μπορεί να αρθούν και άλλοι περιορισμοί πέραν εκείνων που ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο.

 4. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του καθ` ύλην αρμόδιου Υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών εντός τεσσάρων (4) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, είναι δυνατή η θέσπιση εξαιρέσεως σε σχέση προς ορισμένο επάγγελμα από τη ρύθμιση της παραγράφου 1 και η διατήρηση σε ισχύ περιορισμού αναφερομένου στην παράγραφο 2 ή θεσπιζόμενου δυνάμει της παραγράφου 3, ως έχει ή με ηπιότερη μορφή, εάν:

 Ι. Με τον περιορισμό αυτόν επιδιώκεται η εξυπηρέτηση επιτακτικού λόγου δημοσίου συμφέροντος και

II. Ο περιορισμός αυτός είναι πρόσφορο και αναγκαίο μέσο για την εξυπηρέτηση του και, από απόψεως εντάσεως της επεμβάσεως στη σφαίρα της οικονομικής ελευθερίας, τελεί σε εύλογη αναλογία προς τη σπουδαιότητα του επιδιωκομένου να εξυπηρετηθεί επιτακτικού λόγου δημοσίου συμφέροντος, και

III. Ο περιορισμός αυτός δεν εισάγει άμεσα ή έμμεσα διακρίσεις ανάλογα με την ιθαγένεια ή όσον αφορά τις επιχειρήσεις ανάλογα με την έδρα τους».Σύμφωνα με άρθρο 3 Ν. 3919/2012 ορίζονται τα εξής. «Κατάργηση αδικαιολόγητων απαιτήσεων προηγούμενης διοικητικής άδειας για την άσκηση επαγγελμάτων.

1. Η απαίτηση προηγούμενης διοικητικής άδειας για την άσκηση επαγγέλματος, πέραν εκείνων για τα οποία διαλαμβάνεται ρύθμιση στο Κεφάλαιο Β` του παρόντος, όταν η χορήγηση της άδειας αυτής συναρτάται προς την αντικειμενικώς διαπιστούμενη κατά δεσμία αρμοδιότητα, συνδρομή νόμιμων προϋποθέσεων, παύει να ισχύει μετά πάροδο τεσσάρων (4) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος. Από το χρονικό εκείνο σημείο και με την επιφύλαξη των οριζομένων στο επόμενο εδάφιο, το επάγγελμα ασκείται ελευθέρως μετά πάροδο τριμήνου από την αναγγελία ενάρξεως ασκήσεως του, συνοδευόμενη από τα νόμιμα δικαιολογητικά για την πιστοποίηση της συνδρομής των νόμιμων προϋποθέσεων, στην κατά τις ισχύουσες στο χρονικό εκείνο σημείο διατάξεις αρμόδια προς αδειοδότηση διοικητική αρχή. Η αρχή αυτή δύναται, εντός τριών (3) μηνών από τη λήψη της αναγγελίας, να απαγορεύσει την άσκηση του επαγγέλματος, στην περίπτωση που δεν συγκεντρώνονται οι νόμιμες προϋποθέσεις προς τούτο ή δεν προκύπτει η συνδρομή τους από τα υποβληθέντα στοιχεία. Έννομες συνέπειες που προβλέπονται στο νόμο επερχόμενες ή επιβαλλόμενες με διοικητική πράξη ή δικαστική απόφαση, στην περίπτωση ασκήσεως επαγγέλματος χωρίς τη λήψη της απαιτούμενης προς τούτο διοικητικής άδειας, νοούνται μετά πάροδο τεσσάρων (4) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος, συναπτόμενες προς την έναρξη ασκήσεως επαγγέλματος χωρίς προηγούμενη αναγγελία περί τούτου στην αρμόδια διοικητική αρχή και επακόλουθη αναμονή επί τρίμηνο, καθώς και προς την άσκηση του επαγγέλματος παρά τη διατύπωση προς τούτο απαγορεύσεως από την αρμόδια διοικητική αρχή.

2. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του καθ` ύλην αρμόδιου Υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών εντός τεσσάρων (4) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, είναι δυνατή η θέσπιση εξαιρέσεως ως προς ορισμένο επάγγελμα από τη διάταξη της προηγούμενης παραγράφου, αν η διατήρηση του νομικού καθεστώτος της προηγούμενης διοικητικής άδειας επιβάλλεται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος και με την επιφύλαξη της αρχής της αναλογικότητας».

Επομένως, βάσει των ανωτέρω, με το ισχύον σήμερα δίκαιο, έχει δικαίωμα ο γιατρός να ανοίξει δύο ή περισσότερα στην περιφέρεια αρμοδιότητας άλλου Ιατρικού Συλλόγου.         

2.Σε περίπτωση που δύναται ποιο Πειθαρχικό Συμβούλιο είναι αρμόδιο να επιληφθεί παραπτωμάτων του Ιατρού (Μόνο εκείνο στο οποίο είναι εγγεγραμμένος ή εκείνο όπου διαπράττεται το παράπτωμα;).

Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Σύμφωνα με άρθρο 59 παρ. 1 Β.Δ. 11.10/7.11.1957 «1. Αρμόδιον προς εκδίκασιν των Πειθαρχικών παραπτωμάτων είναι το ΠειθαρχικόνΣυμβούλιον του Ιατρικού Συλλόγου εις όν ανήκεν ο εγκαλούμενος ιατρός καθ' όν χρόνονυπέπεσεν εις το δι' ό εγκαλείται παράπτωμα». Βεβαίως ο νομοθέτης θεωρεί με βάση το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, σύμφωνα με το οποίο ο γιατρός είχε δικαίωμα να είναι εγγεγραμμένος μόνο σε έναν Ιατρικό Σύλλογο. Σύμφωνα με άρθρο Άρθρο 122 ΚΠΔ.

«1. Η τοπική αρμοδιότητα προσδιορίζεται από τον τόπο όπου τελέστηκε το έγκλημα ή όπου κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο κατηγορούμενος όταν αρχίζει η ποινική δίωξη». Επειδή είναι πιθανόν να έχουν αρμοδιότητα περισσότερα πειθαρχικά συμβούλια Ιατρικών Συλλόγων σε αυτές τις περιπτώσεις ορθό είναι να προτιμώνται τα πειθαρχικά συμβούλια των Ιατρικών Συλλόγων του τόπου τέλεσης του αδικήματος (πρβλ. σύμφωνα με ΚΠΔ 125 «Μεταξύ περισσότερων αρμόδιων δικαστηρίων ή ανακριτικών υπαλλήλων που έχουν επιληφθεί παράλληλα προτιμώνται εκείνοι του τόπου όπου διαπράχθηκε το έγκλημα αν ο τόπος αυτός είναι άγνωστος, προτιμώνται εκείνοι που πρώτοι κάλεσαν ή διέταξαν τη σύλληψη ή τη φυλάκιση του κατηγορουμένου. Μπορεί όμως το συμβούλιο των εφετών ή ο Άρειος Πάγος, σύμφωνα με τις διακρίσεις του άρθρου 132, να αναθέσει την ανάκριση και την απόφαση σε άλλο αρμόδιο δικαστήριο», πρβλ. και Καρρά, Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο, 3η έκδ., 2007, αρ. 167).

Έτσι από το συνδυασμό των ανωτέρω συνάγεται ότι μεταξύ περισσοτέρων Ιατρικών Συλλόγων την αρμοδιότητα ορθότερο είναι να έχει εκείνος ο Ιατρικός Σύλλογος στον οποίο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο καταγγέλλεται ο γιατρός. Είναι βεβαίως αδύνατο να έχουν αρμοδιότητα δύο Ιατρικοί Σύλλογοι με βάση την αρχή “nebisinidem”, δεν δύναται δηλαδή ο γιατρός να τιμωρηθεί δεύτερη φορά για το ίδιο αδίκημα. Επίσης μόνο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η παρ. 4. Άρθρου 66 Β.Δ. 11.10/7.11.1957 «Εάν δεν καθίσταται εφικτή η συγκρότησις πειθαρχικού Συμβουλίου, είτε διότι κωλύονται τα υπάρχοντα μέλη είτε δι' άλλον τινά λόγον, η υπόθεσις παραπέμπεται υπό του Δ.Σ. του Π.Ι.Σ. εις έτερον ΠειθαρχικόνΣυμβούλιον κατά τας διατάξεις του άρθρ. 59 του παρόντος».     

3.Αν μπορεί ένας Ιατρός του ιδίου Συλλόγου να έχει ταυτόχρονα δυο Ιατρεία στα όρια του ιδίου Συλλόγου (π.χ. ένα στην Δράμα και ένα σε μια κωμόπολη του Νομού Δράμας).

Με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ο γιατρός έχει τη δυνατότητα να διατηρεί περισσότερα του ενός ιατρεία ακόμη και εντός της αρμοδιότητας του ίδιου Ιατρικού Συλλόγου.   

4.Αν μπορεί ένας Ιατρός να έχει περισσότερα του ενός Ιατρεία σε άνω των δύο διαφορετικών Συλλόγων.

Η απάντηση είναι ναι, απαντήθηκε λεπτομερώς σε πρώτο ερώτημα.  

6.Εάν συντρέχουν τα ανωτέρω ερωτήματα παράκληση να κινηθεί η διαδικασία να θεσμοθετηθεί ώστε να είναι υποχρεωτικά εγγεγραμμένος ο Ιατρός στον μικρότερο Σύλλογο, διότι διαφορετικά κινδυνεύουν οι μικροί Σύλλογοι να κλείσουν.

Έχουμε ήδη γνωμοδοτήσει επ’ αυτών τα εξής:

1.Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος πάντοτε είχε ως θέση ότι δεν πρέπει να επιτρέπονται οι επιθετικές τάσεις γιατρών να εγγράφονται σε περισσότερους από έναν Ιατρικούς Συλλόγους, κάτι που επέτρεψαν οι ως άνω διατάξεις του Ν. 3919/2011 (Ο ΠΙΣ έχει προσβάλλει έναντι του ΣτΕ τις διατάξεις του νόμου, αλλά μέχρι την κατάργησή του έχει νομική ισχύ).

2.Παράλληλα θέση του ΠΙΣ είναι ότι οι γιατροί πρέπει πάντοτε να εγγράφονται μέλη του Ιατρικού Συλλόγου στον οποίο ασκούν τα καθήκοντά τους.

3.Καταρχάς πρέπει οι άδειες να δίνονται από τους Ιατρικούς Συλλόγους για οποιαδήποτε μετεγκατάσταση ή παράλληλη εγκατάσταση σε άλλον Ιατρικό Σύλλογο. Για την ακρίβεια, επειδή η αρμοδιότητα είναι δέσμια, αρκεί η γνωστοποίηση προς τον Ιατρικό Σύλλογο, ο οποίος μπορεί μόνο αν δεν τηρείται κάποιος νόμιμος λόγος να αρνηθεί πλέον, μετά την ισχύ, και όσο θα ισχύει, ο  Ν. 3919/2011 & η Y3β/Γ.Π/oικ. 24948/13.03.2012.

4.Προκειμένου ένας γιατρός να μεταβεί σε άλλον Ιατρικό Σύλλογο για εγκατάσταση και εκεί θα πρέπει

α. να κάνει αναγγελία στον Ιατρικό Σύλλογο,

β. να δηλώσει για ποια Μονάδα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας πρόκειται, λ.χ. ατομικό ιατρείο, συστέγαση με άλλο ιατρείο. Επίσης προκειμένου να διενεργήσει χειρουργική επέμβαση  ή οποιαδήποτε άλλη επεμβατική διαδικασία σε ασθενή άλλου Ιατρικού Συλλόγου θα πρέπει να υπάρχει αναγγελία προς τον Ιατρικό Σύλλογο στα τοπικά όρια της αρμοδιότητας του οποίου  θα χειρουργήσει. Ορθό είναι ο Ιατρικός Σύλλογος να διατηρεί ειδικό μητρώο των μελών που έρχονται από άλλους ιατρικούς συλλόγους και οι σύλλογοι να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή σε πόσους ιατρικούς συλλόγους ασκεί πράξεις ο γιατρός. 

Θα πρέπει επομένως ο εκάστοτε Ιατρικός Σύλλογος στον οποίο θέλουν να ασκήσουν υπηρεσίες οι γιατροί να γνωρίζει ποια θα είναι η "ενασχόληση" και υπό ποιες προϋποθέσεις και όρους, θα μπορούσαν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε Ιδιωτικές Κλινικές, εν προκειμένω της Ρόδου.  Και αυτό για να έχει τη δυνατότητα ο Ιατρικός Σύλλογος να γνωρίζει τη νομιμότητα των ενεργειών στα πλαίσια του δικαιώματος και υποχρέωσης πειθαρχικού ελέγχου των γιατρών οι οποίοι ασκούν αρμοδιότητα, αν λ.χ. τηρούνται οι διατάξεις περί ειδικοτήτων σύμφωνα με Ν.Δ. 3366/1955 και Π.Δ. 415/1994, αν τηρούνται οι κανόνες της ιατρικής δεοντολογίας (βλ. Α.Ν. 1565/1939, ιδίως Ν. 3418/2005).

Επομένως κατά τα ανωτέρω, ο Ιατρικός Σύλλογος σύμφωνα με Ν. 3919/2011 & την Y3β/Γ.Π/oικ.24948/13.03.2012 χορηγεί άδειες ιατρειών πολυιατρείων και ιατρικών εταιρειών. Για τις ιδιωτικές κλινικές  δεν χορηγεί άδειες  σε τακτικά ιατρεία ή χειρουργεία πλην του ότι συμμετέχει με μέλος του στις τριμελείς επιτροπές για την άδεια καλής λειτουργίας των νόμων ΠΔ 517/1988 ΦΕΚ Α 233/19.10.1988 , ΠΔ 247/1991 ΦΕΚ Α 93/21.6.1991, ΠΔ 517/1991 (ΦΕΚ Α 202) ΠΔ 235/2000 (ΦΕΚ Α 199) ΠΔ 198/2007 (ΦΕΚ Α 225).

Ο οικείος εκάστοτε Ιατρικός Σύλλογος σύμφωνα με την εγκύκλιο 145276/30.12.2011 το Υπουργού Υγείας  και Κοινωνικής Αλληλεγγύης είναι αρμόδια αρχή για τη χορήγηση,  επομένως και για την τυχόν αναστολή, ανάκληση και ακύρωση των ως άνω αδειών σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και υπό τις προϋποθέσεις που θέτει.

Για το ειδικό μητρώο του Ιατρικού Συλλόγου αρκεί η απόφαση του Δ.Σ. (άρθρο 32 Β.Δ. 11.10 /7.11.1957) για τη σύσταση και λειτουργία του, η οποία μπορεί, για λόγους αυξημένης ασφάλειας, να επικυρωθεί και από τη Γενική Συνέλευση (πρβλ. άρθρο 15 παρ. 4 Β.Δ. 11.10 /7.11.1957. Άδειας λειτουργίας ιατρείου, πολυϊατρείου ορίζεται ο κατά τόπους Ιατρικός Σύλλογος με ΥΑ Υ3β/Γ.Π./οικ.24948 ΦΕΚ Β 713 2012.Πανεπιστημιακοί γιατροί που θέλουν να λειτουργήσουν ιατρείο εκτός των υπολοίπων δικαιολογητικών , θα πρέπει να προσκομίζουν και τις παρακάτω βεβαιώσεις

Α) Βεβαίωση από την διοίκηση του Νοσοκομείου όπου υπηρετούν , ότι συμμετέχουν στην ολοήμερη πέραν του τακτικού ωραρίου λειτουργία του Νοσοκομείου τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα εκτός των ημερών εφημερίας (άρθρο 30 παρ. 2 Ν.4025/2011).

Β) Βεβαίωση του κοσμήτορα της Σχολής στην οποία ανήκουν , ότι είναι ενήμερος για την άσκηση ελευθέρου επαγγέλματος (άρθρο 23 Ν. 4009/2011).

Αναφύονται τα ειδικότερα ερωτήματα.

Στην περίπτωση που ο χειρουργός γιατρός θα  διενεργεί χειρουργική επέμβαση ή οιαδήποτε άλλη επεμβατική διαδικασία - ιατρική πράξη σε ασθενή άλλου Ιατρικού Συλλόγου στα τοπικά όρια της αρμοδιότητας του οποίου θα χειρουργεί, πρέπει να εγγραφεί στο ειδικό μητρώο του Ιατρικού Συλλόγου;

Πιστεύουμε ότι σε κάθε περίπτωση ο γιατρός πρέπει να πιστοποιείται. Δεν αρκεί δηλαδή να έρχεται και να χειρουργεί απλώς, αλλά λ.χ. να φροντίζει για την υγεία του χειρουργημένου ασθενούς τα κρίσιμα 24ωρα που ακολουθούν τη μετεγχειρητική πορεία, ανάλογα εκάστοτε με το είδος και τη βαρύτητα της επέμβασης. Θα μπορούσε λ.χ. να έρχεται και να αφήνει εξειδικευμένο νεότερο χειρουργό. Η αναγγελία επίσης προς τον Ιατρικό Σύλλογο για επεμβάσεις σε ιδιωτική κλινική πρέπει να συνοδεύεται όχι μόνο από βεβαίωση μέλους και ειδικότητας του Ιατρικού Συλλόγου που είναι εγγεγραμμένος αλλά πρέπει να συνοδεύεται και από όλη την διαδικασία και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για να ανοίξει ιατρείο για να μπορεί να χειρουργεί και στην ιδιωτική κλινική. Αυτό επιβάλλεται από λόγους προστασίας του ασθενούς και η παράλειψή του μπορεί να στοιχειοθετεί, κατά περίπτωση, ιατρική αμέλεια (πρβλ. ΠΚ 15, 306, 314, 315, 299, 302, άρθρα 2 παρ. 3, 3 παρ. 1, 2 περ. γ, 3, άρθρο 4 περ. 1, 2, 3 Ν. 3418/2005).

Ορθό είναι, επίσης, για λόγους της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα αρχής της ισότητας (Συντ 4 παρ. 1) ο γιατρός αυτός να πληρώνει με την αναγγελία 200 € όπως κάθε γιατρός του οικείου Ιατρικού Συλλόγου ή άλλου Ιατρικού Συλλόγου που ανοίγει δεύτερο ιατρείο.

Τακτικά ιατρεία σε ιδιωτική κλινική που διέπονται από τους παραπάνω νόμους δεν μπορούν να λειτουργούν ιατροί από άλλους Συλλόγους  εφόσον δεν υπάγονται  στους επιστημονικά υπεύθυνους στους οποίους  εκδίδεται η άδεια της κλινικής και οι οποίοι πρέπει να βρίσκονται στον οικείο Ιατρικό Σύλλογο που έχει την άδεια η κλινική.